Ulusal edebiyat döneminde hece ölçüsüyle şiirler yazan beş şair: Faruk Nafiz Çamlıbel, Halit Fahri Ozansoy, Orhan Seyfi Orhon, Yusuf Ziya Ortaç, Enis Behiç Koryürek; Mehmet Emin Yurdakul ve Rıza Tevfik Bölükbaşı'nın izleyicisi oldular.

Türk şiirinde büyük bir dönüşüm gerçekleştirmediler ama; şiir dilinin yalınlaştırılması, "hece"nin Türk şiirinin temel ölçüsü kabul edilmesi, romantik bir bakışla da olsa gözlerin Anadolu'ya çevrilmesi konularında büyük katkıları oldu.

Bu şairler:

* Şiire Fecr-i Ati duyarlığıyla başladılar.

* Hece ölçüsüyle ve yalın bir dille yazdılar.

* Toplumsal bilinç eksikliğinden romantizme sürüklendiler.

* Gerçekçi olmak isterken -savaşın da etkisiyle- ulusal duyarlıklar adına gerçekçiliği yitirdiler.

* Doğaya yönelişi, yurt güzelliklerinin, Anadolu'nun basmakalıp söyleyişlerle görüntülenmesi olarak algıladılar.

* Yurtseverlik, kahramanlık temalarının egemen olduğu şiirleriyle topluma güç aşılamaya çalıştılar.

FARUK NAFİZ ÇAMLIBEL (1898 - 1973)

(10)

Ulusal edebiyat akımının etkisinde şiire başladı.

Hem aruz hem hece ölçüsüyle başarılı, lirik şiirler yazdı.

Beş Hececiler diye anılan şairler arasında yer aldı.

Başlangıçta daha çok, aşk ve kıskançlık temalarını işledi.

Anadolu'yu tanıdıktan sonra "memleket edebiyatı"na yöneldi.

"Han Duvarları", "Çoban Çeşmesi", "Memleket Türküleri" bu dönemin (1922-1928) ürünleridir.

Yapıtları:Çoban Çeşmesi, Suda Halkalar, Bir Ömür Böyle Geçti, Akıncı Türküleri...(şiir) Canavar (Heceyle, manzum oyun) Akın ( " " ) Kahraman (oyun)

KISKANÇ

Sakın bir söz söyleme... Yüzüme bakma sakın

Sesini duyan olur, sana göz koyan olur.

Düşmanımdır seni kim bulursa cana yakın,

Annen bile okşarsa benim bağrım kan olur...

Dilerim Tanrı'dan ki, sana açık kucaklar

Bir daha kapanmadan kara toprakla dolsun;

Kan tükürsün adını candan anan dudaklar,

Sana benim gözümle bakan gözler kör olsun!