Yaşları 18 ile 25 arasında değişen yedi gencin ilk ürünlerini derleyen Yedi Meşale adlı kitap, 1928 yılında yayınlandı. Kitapta Muammer Lütfi Bahşi, Vasfi Mahir Kocatürk, Sabri Esat Siyavuşgil, Cevdet Kudret, Yaşar Nabi Nayır, Ziya Osman Saba'nın şiirleri, Kenan Hulusi Koray'ın şiirsel düzyazıları yer alıyordu.

Hemen ardından Yusuf Ziya Ortaç'ın yönetiminde onbeş günde bir çıkan "Meşale" dergisi yayına girdi. Dergi, ancak sekiz sayı çıkabildi.

Bu hareketin ilkeleri ve izlencesi Yedi Meşale kitabında şöyle dile getirilmişti: "Göğsümüzü gere gere söyleyebiliriz ki taklitten, edebiyatın bu baş belasından kendimizi kurtarmayı en büyük görev bildik. Yazılarımızda ne dünün mızmız ve soluk duygularını ne son zamanların renksiz ve dar Ayşe, Fatma terennümünü bulacaksınız. Biz her şeyden önce duygularımızı başkalarının manevi yardımına muhtaç kalmadan ifade etmeye çalıştık. 'Hep aynı vefasız sevgiliden başka söz edecek bir şey bulamıyor musunuz?' diyenlere onu bize değil bizden önceki kuşaklara sormalarının daha uygun olacağını hatırlatmak isteriz. Canlılık, samimiyet ve daima yenilik... Bizi ortak kitap yayınına teşvik eden fikirlerimizi bu şekilde açıklayabiliriz."

Yedi Meşaleciler:

*Beş Hececiler'in şiir mirasından yola çıktılar.

*Hece ölçüsünü kullandılar.

*Beş Hececiler'in yüzeysel duyarlığını aşarak insanın karmaşık iç dünyasına yönelmeye çalıştılar.

*Yer yer -okudukları Batılı şairlerde gördükleri- yabancı öğeleri aktarmaya koyuldular.

*Sone ve terzarima gibi Batı kaynaklı nazım biçimlerine ilgi gösterdiler.

*Şiirlerini dönemin toplumsal, siyasal yansımalarından uzak tuttular.

*Verlaine, Mallerme, Baudelaire gibi şairlerden etkilendiler.