Sorun, yılların sorunu...

Ben, on dört yıldır yaşıyorum.

Öncesini, Hoşköy'de yaşamaya çalışanlar anlatsın.

İstenseydi, ciddiye alınsaydı, çözümlenemez miydi?

Çözümlenmediğine göre!...

Sorunu ciddiye alan, Hoşköylüleri önemseyen, yurttaş sınıfına layık gören (söylemesi acı ama) "Yok!" demek ki!

* * *

Sorunun adı: ELEKTRİK.

Voltaj, insanı gıdıklayacak kadar düşük.

Hadi, düşük voltaja razı olduk (!) diyelim.

Elektrik nerede?

* * *

Sabah... elektrik yok!

Akşam... elektrik yok!

Sabahla akşam arası, elektriğin kaç kez kesildiğini, TREDAŞ'tan başka, bilen yok!

Ve bu kadar vurdumduymazlık, eminim, Türkiye'nin başka bir bölgesinde yok!

* * *

Ya gidip gelen elektriğin, düşük voltajın buzdolapların da, televizyonlarda, çamaşır makinelerinde, termosifonlarda... yol açtığı tahribat?

O, girmeye pek meraklı olduğumuz AB'de böyle bir şey olsa; bozulan, zarar gören bütün elektrikli araçların bedelini, elektrik dağıtımından sorumlu kuruma çatır çatır ödetirler.

Ama; biliyoruz, biliyorsunuz, biliyorlar ki, burası TÜRKİYE!

Biz bilsek ve yaşasak ne olur? Bilmesi ve sorunu çözmesi gerekenler ortada olmadıktan sonra!

* * *

Derken, elektrik geldi! (28 Haziran, 21.00 sıraları... hava kararmak üzere.)

Odayı aydınlatmaya çalışan ampulün yanına irice bir mum yaktık!

Voltajın düşüklüğünden televizyonu açmaya korkuyoruz, buzdolabının ve termosifonun fişlerini çektik.

Dalgaların sesi, ampullü, mumlu loş bir aydınlık; geleneksel Hoşköy romantizmini yaşıyoruz.

Sağ olasın, TREDAŞ!